Vestingwal van het Kremlin van Jaroslavl. Met de bus naar Jaroslavl
De lange-afstandsbus stond op het punt te vertrekken naar Jaroslavl. De hostess van het busstation had onze kaartjes gecontroleerd en wij namen plaats vooraan in de bus. De chauffeur had zijn raampje opengedraaid en rookte dromerig een sigaretje.
Twee jongens met kaalgeschoren koppen liepen op de bus af en vroegen door het openstaande raampje iets aan de chauffeur. Deze antwoordde breed gebarend: "Nee jongens, dat kan ik echt niet doen. Jullie moeten bij de kassa een kaartje kopen." De hostess draaide zich gealarmeerd om in de richting van de chauffeur. De jongens mompelden nog wat tegen de chauffeur en dropen toen af.
Even later vertrok de bus van het busstation, maar we waren de hoek nog niet om of de chauffeur stopte even, liet de twee jongens die aan de kant van de weg al stonden te wachten binnen, en reed toen snel verder.

Hotels
Als je van het Westerse Moskou opeens in Jaroslavl verzeild raakt heb je het idee alsof je niet alleen 250 kilometer, maar ook 20 jaar terug in de tijd afgelegd hebt. Alles doet hier denken aan het leven in de tijd van de Sovjet-Unie, toen "service" en "vrolijkheid" nog verboden woorden uit het duistere Westen waren.
We zijn gedropt bij het busstation dat aan de rand van de stad ligt. Met een trolleybus dienen we onze weg naar het centrum te vervolgen. Bij de bushalte staat een bonte menigte te wachten. Zodra trolleybus 1 arriveert stort iedereen zich op de deuren en perst zich naar binnen. Wij worden meegezogen met de golf. Als de bus na een paar minuten weer kan vertrekken past er werkelijk geen mug meer bij. We staan opeengeklemd en kunnen nauwelijks ademhalen. Als de bus een scherpe bocht neemt, blijkt er toch nog een beetje ruimte geweest te zijn, want in het middenpad glijdt iemand weg, waarop de rest pardoes naar voren valt. Wanhopig verlaten we de bus op de eerste de beste halte en leggen de rest van de tocht naar het centrum vrolijk per voet af.
Hotel "Wolga" vraagt 130 gulden voor een eenvoudige kamer; dat gaat ons wat te ver. We doorkruizen de halve stad en komen bij hotel "Juta" aan, die volgens onze reisgids goedkoper moet zijn. Hoewel hotel "Juta" er uitziet als een gevangenis, stappen we toch maar naar binnen. We zijn immers slechts voor één nacht in deze stad. Achter de balie zit een opgedirkte jongedame te bellen. Bij onze binnenkomst draait ze zich wat vermoeid van ons af en babbelt rustig door. Na vijf minuten lukt het mij om oogcontact met haar te krijgen en in mime te vragen of zij een kamer voor ons heeft. Zij legt haar hand op de hoorn, zegt kort en verstoord: "Wij zijn vol" en begint weer verder te praten in de hoorn, alsof wij lucht zijn en nooit haar hotel betreden hebben.
Enigszins verbluft verlaten wij gevangenis "Juta". We nemen alsnog onze intrek in hotel "Wolga", dat gelukkig enigszins aan Westerse standaarden blijkt te voldoen.
Weer een kerk...



"[...] de Russische mens, hoe gesteld hij ook is op eenvormigheid, zal nooit tot een toestand van werkelijke orde geraken; het bestuur van dit land wordt gekenmerkt door pietluttigheid, slordigheid en corruptie. Men komt in verzet bij het denkbeeld aan dit alles te wennen, en toch went men eraan. Een oprecht mens zou in dit land voor gek worden versleten."

Astolphe Custine - Brieven uit Rusland (1839)



Een geliefd voorwerp voor de plaatselijke kunstenaar.
Kerken
Jaroslavl - gesticht in 1010 door vorst Jaroslav - beschikt over een klein en rustig centrum. De stad is vergeven van de Russisch-orthodoxe kerken. Overal juichen de uienbollen je tegemoet. Soms wordt het je even te veel...